داشته از مهمترين موضوعاتى بوده است كه استادان دانشكدهء الهيّات پاريس را مدّتها به خود مشغول داشته است « 1 » . علىرغم توجّه شديد اروپائيان به آثار فلسفى ابن سينا و بحث و فحص در مطالب آن ، در عالم اسلام خاصّه در حوزه‌هاى علمى اهل تسنّن موج شديدى بر عليه او برخاست ، تا به جايى كه سنّت فلسفى او را شومى روزگار محسوب داشتند « 2 » و شفاى او را شقا « 3 » و خوانندگان آن را بيمار خواندند « 4 » و كذب ابن سينا را حتّى

--> ( 1 ) . مقدّمهء كتاب الشفاء ، المنطق ، المدخل ، صص 31 - 35 . كتاب الشفاء در لاتينى به اشتباه Libcr sufficientiae خوانده شده . براى آگاهى بيشتر رجوع شود به مقالهء دالورنى M . T . d'Alverny تحت عنوان : يادداشتهائى دربارهء ترجمه‌هاى آثار ابن سينا در قرون وسطى در مجلّهء اسناد تاريخ انديشه و ادب قرون وسطى [ AHD ] به نقل از كتاب ارسطو و اسلام تأليف پيترز F . E . Peters ( دانشگاه نيويورك ، 1948 م . ) ، ص 105 و همچنين مقالهء آقاى دكتر يحيى مهدوى تحت عنوان : « از هزاره‌اى به هزارهء ديگر » كه در مجلّهء آينده سال هشتم شمارهء 5 ، 1361 ه ش . ص 302 - 386 چاپ شده است . ( 2 ) . ابيات زير ناظر به همين معنى است : قد ظهرت فى عصرنا فرقة * ظهورها شوم على العصر لا تقتدى فى الدّين الا بما * سنّ ابن سينا و ابو نصر المقرى ، ج 1 ، ص 716 ، به نقل از التراث اليونانية ، ص 153 ( 3 ) . شهاب الدّين ابو حفص محمّد بن عمر سهروردى متوفّى 633 به ترغيب الناصر الدّين اللّه خليفهء عبّاسى ، در پى آن شد تا شفاى ابن سينا را شقا بنمايد . ترجمهء رشف النّصائح الايمانية فى كشف الفضائح اليونانية ، ص 82 . ( 4 ) . ابيات زير ناظر به اين معنى است : قطعنا الاخوة من معشر * بهم مرض من كتاب الشفاء و ماتوا على دين رسطالس * و متنا على مذهب المصطفى صون المنطق و الكلام عن المنطق و الكلام ، ص 5 .